Dağın yamacındaki o küçük kasabada

Genç bir kız yaşıyormuş; genç ve umutla dolu...

Bir gün evinden uzak dolaşırken ormanda

Bir ateş düşüvermiş kızcağızın içine

Nasıl olmuş bilinmez, tüm saf duygularını

Kalbini vermiş ona!..

Hiçbir şey düşünmeden, gerçeklerden uzakta

Bir hayalin içinde birlikte koşarlarken

Gelmezmiş hiç aklına ne kızın ne de gencin

Ayrılık diye bir şey; herhalde görürlermiş

Aradan yıllar geçmiş, uzun ve zalim yıllar...

Bir kere bile olsun sevgiye acımayan

Zaman alıp götürmüş, yok etmiş mutluluğu...

Unutulmaz günlerin hatırası kalmamış

Çok ufacık da olsa...

Mutluluğun taştığı güzelim ormanlarda

Yeni umutlar doğar, gezermiş gençler hala...

Yine şen kahkahalar çevreden duyulurmuş

Kimse hatırlamazmış kaybolan sevgileri

Çok şey görmüş geçirmiş, belki de hüzünlenmiş

Dilsiz dallardan başka!..

Temmuz 1974