Mavi gök, güneş, hep sessiz

Gitmiş habersiz bulutlar.

Neden yine yalnızsınız

Boynu bükülmüş başaklar?

En sakin rüzgarla bile

Hafif hafif salınarak

Söyleşip kendi kendine

Bakarsınız ağlayarak.

Fakat bu güç neredendir?

Fırtınaya göğüs gerip

Nasıl da kırılmazsınız

Sanki alayla eğilip?

Demek şu garip yalnızlık

Böyle bir silah veriyor.

Üzüldüğüme de yazık

Yalnızlar güçlü oluyor!..