Yine akşam oluyor, güneş kızıla boğdu

Nedendir bilmem böyle akşamın suskunluğu...

O coşkun deniz bile şimdi yorgun, elemli

Ta kalbime güneşin vurdu parlak gölgesi...

Gözlerim buğulandı, her şey kayboldu bir an

Sanki şimdi cennetin meşalesiydi yanan

İnsanlar bir hayaldi o su üstünde sanki

Beni böyle aldatan anladım ki güneşti.

Kendimi alamadım, seyrettim sona kadar

Sanki gizli bir nefes söyledi tekrar, tekrar:

"Son anı doya doya seyretmelisin çünkü

Günün bittiği yerden gecenin hüznü başlar!.."

Ocak 1975