İlk dostum, ilk sırdaşım, birtaneciğim annem,

Her şeyden çok sevdiğim, çok özlediğim annem.

İstemez miydim bugün hiç yanında olmayı?

Fakat yollar çok uzun; görüşmemiz zor annem...

Bilmem beni andın mı? Yanında istedin mi?

“Yavrucuğum olmadan gülemem ben!” dedin mi?

Uykunda bile olsa beni hatırlayıp da

“Gel bir tanem, meleğim; çok özledim!” dedin mi?

İlk defa geçiyormuş bir doğum günün bensiz

Bir çiçekcik de olsa kızından hediyesiz.

Ne önemi var bunun, bu ayrılığın sanki?

Uzak da olsa kalpler anlaşabilir dilsiz.

Sabırlı olmak gerek, elbet biter ayrılık

Asıl önemli olan gönlümüzdeki birlik.

Benim sana hediyem, çok şey istesem bile

Yollayabildiğim bu basit karttaki gülcük...

Ocak 1974