Ne kışlam, ne çadırım sensiz kalmadı sanki

O doyumsuz konuğum sendin düşüncelerde

Yorgun, terli günlerde, çadırlı gecelerde

Seni onlar da tanır : Palaskam da, at’ım da

O dağlar, ırmakları at’ım sensiz geçmedi

Hayalini görmeden diretti su içmedi

Ayrılmaz yandaşıydın yaban akşamlarımın

En değerli tablomdun çıplak duvarlarımda

Senden bir şey esiyor her yoğumda, varımda

Hangi güzeli görsem seni aranıyorum

O seni oluşturan bir tutamdır diyorum

Yirmi altı yaşımda aşka direniyorum

Bilmem ki çıkar mısın bir yerlerde karşıma

Belki daha gelmedin şimdi ötelerdesin

Belki perdesi inik şu pencerelerdesin

Böyle seni beklerken kim çıkacak yoluma ?

Şimdi içimde sezi : Alnında yok o kadın

Kulaklarımda esen duyamadığım adın !

İstanbul izni...

Şehzadebaşı - Haziran 1931

Şeref Tipi