Bütün anneler, annelerin
en güzeli,
Sen, en güzellerin
güzeli.
Onüçünde evlendin,
Onbeşinde beni doğurdun,
Yirmialtı yaşındaydın,
Yaşamadan öldün.
Sevgi taşan bu yüreği
sana borçluyum.
Bir resmin bile yok
bende,
Fotoğraf çektirmek
günahtı.
Ne sinema seyrettin, ne
tiyatro.
Elektrik, havagazı, su,
soba,
Ve karyola bile yoktu
evinde.
Denize giremedin,
Okuma yazma bilmedin.
Güzel gözlerin,
Kara peçenin arkasından
baktı dünyaya.
Yirmialtı yaşındayken
Yaşamadan öldün...
Anneler artık yaşamadan
ölmeyecek...
Böyle gelmiş,
Ama böyle gitmeyecek!
AZİZ NESİN