Bugün annem ve kız kardeşim

geldiler beni görmeye.

Uzun zamandır yalnızdım

şiirlerimle, gururumla. . . neredeyse hiçbir şeyle.

Kız kardeşim -büyüğü - yetişkin olanı,

sarışındır. Güçlü bir düş

geçip gider gözlerinden: söyledim küçüğüne

"Hayat tatlıdır, kötü olan her şey bitip gider."

Annem gülümsedi, bir bakışta ruhların ta içini

gören biri gibi;

iki elini birden koydu omuzlarıma,

uzun uzun yüzüme baktı. . . .

ve gözlerimden fışkırdı göz yaşları.

Yemek yedik birlikte evin

en sıcak odasında.

Bahar göğü. . . .onu seyretmek için

Bütün camlar açıldı.

Ve bir süre konuştuk sükunetle

çok eski ve unutulmuş şeylerden,

kız kardeşim -en küçüğümüz-keserek sözü dedi ki:

"kırlangıçlar havalanıyor bizden." 

Alfonsina Storni