Yıkılmış yuvama kaldırıyorum kadehimi 

Kin , öfke dolu hayatıma 

Yalnızlığına ikimizin 

ve sana kaldırıyorum. 

Yalanına bana ihanet eden dudaklarımın 

Gözlerindeki ölü soğukluğuna 

Hayatın bu kadar acımasız , kaba oluşuna 

Ve kurtarmamasına bizi tanrının 

1934

Anna Ahmatova