Gerçekten, karanlık günlerde yaşıyorum!

Doğru söz delilik. Düzalın

Kanıtı vurdumduymazın. Gülen ki

Korkunç haberi

Henüz almamış.

Ne günlere kaldık, ki

Neredeyse suçtur ağaç üzerine bir konuşma

İçerir çünkü susmayı bunca kötülük üstüne!

Orda ağırdan caddeyi geçen

Erişilmez mi dara düşen

Arkadaşları için?

Doğrudur: geçimimi sağlıyorum daha

Ama inanın: bu bir raslantı yalnız. Yaptığım

Hiçbir iş doyma hakkını vermiyor bana.

Rastgele korunmuşum. (Talihim dönüverse. Yokum.)

Bana diyorlar: ye iç! Bak keyfine!

Nasıl yer içerim, kaparsam

Yiyeceğimi bir açın elinden ve

Bardaktaki suyum bir susuzda yoksa?

Ve yeyip içiyorum gene de.

İsterdim bilge olmak.

Eski kitaplarda yazılı nedir bilge

Kavga dışı kalmak dünyada ve kısa yaşamını

Korkusuz geçirmek

Zora başvurmadan edebilmek

Kötülüğe iyilikle karşılık vermek

İsteklerine ermeyip, unutmak

İşi bilgenin.

Yapamam bütün bunları:

Gerçekten, karanlık günlerde yaşıyorum!

II

Şehre geldim bozuk düzen günlerde

Açıklık sürerken.

İnsan arasına karıştım ayaklanmada

Ve onlarla birlikte öfkelendim.

Böyle geçt zamanım

Yeryüzünde.

Yemeğimi yedim iki savaş arası

Katillerin arasında yattım

Sevgiye saygısız

Ve doğaya sabırsız baktım.

Böyle geçti zamanım

Yeryüzünde

Her yol batağa çıkardı benim zamanımda.

Dilim durmaz ele verirdi beni.

Elimden gelen azdı. Ama hükmedenler

Daha rahat olurdu bensiz, buydu umudum.

Böyle geçti zamanım

Yeryüzünde.

Gücüm azdı. Hedef

Uzak mı uzak.

Apaçık belliydi, benim ulaşmam

Mümkün değildiyse de.

Böyle geçti zamanım

Yeryüzünde.

III

Siz, siz ki çıkacaksınız

Battığımız tufandan

Düşünün

Eksiklerimizden söz ederken

Karanlık çağı da

Sizin kurtulduğunuz.

Gittiydik, ayakkabıdan çok ülke değiştirip

Sınıf savaşları arasından, umarsız

Yalnız haksızlık var da baş kaldırma yoktuysa.

Biliyoruz oysa:

Alçaklıktan nefret bile

Çarpıtır çizgileri

Haksızlığa öfke bile

Kısar sesi. Ah, biz

Hazırlamak isterken dostluk yolunu

Dost olamadık kendimiz.

Siz ama, o gün gelince

İnsanın insana el uzattığı

Anın bizi