Haykırır paleti tutuşan ressam, "melezim ben",

haykırırlar bana kovalanan hayvanlar, "melezim ben",

sızlanırlar gezgin şairler, "melezim ben",

tekrarlar her köşenin günlük acısında

rastladığım insan, "melezim ben"

ve altın kaplamalı tahtadan bir bakireyi okşayan

ölü bir ırkın gizemine varır bu:

"melezdir benden doğma bu acayip çocuk".

Melez değil miyim ben de bir yandan

çarpışmasında (birleşip, ayrılan)

aklımı karıştıran iki gücün,

o güçler ki ağaçta daha olgunlaşmadan

hapsolmuş meyvenin garip tadını

hissettiğinde beni çağıran.

Dönüyorum İspanyol Amerika'sının sınırına,

kıtayı saran bir geçmişi tatmaya.

Kayıp gitmektedir hatıra silinmez bir yumuşaklıkla

bir çan sesiyle ta uzakta...

Che Guevara (Çeviri :Adnan Özer - Vilma Kuyumcuyan)