Haykırır
paleti tutuşan ressam, "melezim ben",
haykırırlar
bana kovalanan hayvanlar, "melezim ben",
sızlanırlar
gezgin şairler, "melezim ben",
tekrarlar
her köşenin günlük acısında
rastladığım
insan, "melezim ben"
ve altın
kaplamalı tahtadan bir bakireyi okşayan
ölü bir
ırkın gizemine varır bu:
"melezdir
benden doğma bu acayip çocuk".
Melez değil
miyim ben de bir yandan
çarpışmasında (birleşip, ayrılan)
aklımı
karıştıran iki gücün,
o güçler ki
ağaçta daha olgunlaşmadan
hapsolmuş
meyvenin garip tadını
hissettiğinde beni çağıran.
Dönüyorum
İspanyol Amerika'sının sınırına,
kıtayı
saran bir geçmişi tatmaya.
Kayıp
gitmektedir hatıra silinmez bir yumuşaklıkla
bir çan
sesiyle ta uzakta...
Che Guevara
(Çeviri :Adnan Özer - Vilma Kuyumcuyan)