Bakmadan kara, yağmura,

Göğüs vererek rüzgâra,

Kayalar içinde ıslak,

Sisleri aşıp koşarak,

Sevmek, bıkmamak sevgiden!

Dinlenmeden, ara vermeden!

Ömrün tadını, neşesini

Taşımadansa boş yere

Ben ızdırabı, acıyı

Üstün tuttum sevinçlere,

O yakınlık duygusunu,

Gönülden gönüle akışı;

Ah bir şeye benzemez

İnsanı yaratır acı!

Nereye kaçayım, nereye?

Ormanlara mı ırağa mı?

Boşuna her şey, boşuna!

Tek sevinci var bu ömrün

Huzura varmayan neşe

Ey aşk! Her şeyin başı!

               Goethe