Çingene kızı önceden biliyordu

Karanlıklarla bölünen iki yaşantımızı

Ayırdık kendisinden yollarımızı

Sonra bu kuyudan çıktı Umu

Sevi ağır aç bir ayı

Kalkıp oynadı canımız çektiği an

Döktü mavi kuş tüyünü işte bundan

Kesti dilenciler “Avé Maria”yı

Bilmez değiliz kendimize ettiğimizi

Ne var ki şu sevme umudu yolda

Düşündürüyor verdirip kol kola

Çingenenin ta önceden söylediğine bizi

Guillaume Apollinaire

(Çeviren : Tahsin Saraç)