|

Çingene kızı önceden biliyordu
Karanlıklarla bölünen iki
yaşantımızı
Ayırdık kendisinden yollarımızı
Sonra bu kuyudan çıktı Umu
Sevi ağır aç bir ayı
Kalkıp oynadı canımız çektiği an
Döktü mavi kuş tüyünü işte bundan
Kesti dilenciler “Avé Maria”yı
Bilmez değiliz kendimize
ettiğimizi
Ne var ki şu sevme umudu yolda
Düşündürüyor verdirip kol kola
Çingenenin ta önceden söylediğine
bizi
Guillaume Apollinaire
(Çeviren
: Tahsin Saraç)
|